Ucząc się każdego języka popełniamy wiele błędów. Jest to zjawisko naturalne, które występuje także podczas przyswajania naszego ojczystego języka. Jednak im dłużej trwa nauka tym bardziej świadomi powinniśmy się stawać. Należy zauważać popełniane błędy i starać się je wyeliminować. Dobrze jest się uczyć z nauczycielem, zwłaszcza na początkowych etapach, ponieważ pomoże nam on w dostrzeżeniu i eliminacji naszych błędów.
W dzisiejszym artykule odpowiemy sobie na pytanie na czym polegają błędy językowe w języku angielskim. Podamy także przykłady popełnianych przez kursantów błędów oraz możliwe strategie mające na celu ich wyeliminowanie. Trzeba pamiętać, że w języku najważniejsza jest komunikacja i jest ona często możliwa nawet pomimo pomyłek językowych. Jednakże jeśli zależy nam na poprawności językowej i zaawansowanym poziomie języka to nie możemy ignorować popełnianych przez nas błędów.
Pierwszym problemem dla uczących się języka angielskiego są homofony czyli wyrazy, które brzmią tak samo, ale mają inne zastosowanie i inną pisownię. Przykładem mogą być tutaj słówka „there” i „their”. Słowo „their” odnosi się do posiadania np. their cat (ich kot), a słowo „there” oznacza miejsce np. „over there” (tam). Aby uniknąć błędów w zastosowaniu tych słówek trzeba się zastanowić, które znaczenie lepiej pasuje nam do kontekstu zdania. Wymaga to od nas niestety zrozumienia sensu całego zdania, a więc znajomości słownictwa.
Błędy gramatyczne to kolejna szeroka dziedzina związana z nauką języka. Wynikają one z różnic struktur gramatycznych pomiędzy językiem ojczystym, a docelowym językiem obcym. W języku angielskim podmiot musi zgadzać się z orzeczeniem czyli musimy np. w czasie teraźniejszym Present Simple dodać końcówkę „s” do trzeciej osoby liczby pojedynczej (mówimy „She goes to school” zamiast „She go to school”). Oprócz tego koniecznie należy rozróżniać słówka charakterystyczne dla danego czasu. Eliminowanie błędów gramatycznych możliwe jest dzięki intensywnym ćwiczeniom gramatycznym.
Błędy leksykalne wynikają z niepoprawnego stosowania słownictwa najczęściej w kolokacjach językowych czyli połączeniu rzeczownika z czasownikiem. Przykładem takiego błędu może być mylenie zastosowania słówka „make” ze słówkiem „do”. Oba słowa w najprostszym tłumaczeniu oznaczają „zrobić”. Jednak w zdaniu „I need to do my homework” (Muszę odrobić zdanie domowe) musimy zastosować „do”, a nie „make”. Aby uniknąć błędów leksykalnych trzeba uczyć się całych wyrażeń, a nie pojedynczych słówek. Warto jest stworzyć sobie specjalną listę z kolokacjami z „do”/”make” i regularnie ją przeglądać.
Kolejny problem sprawiają nam tak zwani „fałszywi przyjaciele” (false friends). Są to słowa w języku angielskim, które brzmią podobnie jak słowa w języku polskim, mają one jednak inne znaczenie. Dobrym przykładem może być wyraz „sympathetic” (tłumaczenie: współczujący), który często myli się uczniom ze słowem „sympatyczny” (po angielsku powiedzielibyśmy po prostu „nice”). Kluczem do uniknięcia błędu w takiej sytuacji jest zwracanie uwagi na kontekst sytuacyjny oraz dokładne sprawdzenie znaczenia danego wyrazu w słowniku.
Problemy z przyimkami to kolejna zmora uczących się języka angielskiego. Ucząc się słów takich jak na przykład „depend” (zależeć) musimy pamiętać, iż wyraz ten funkcjonuje z przyimkiem „on”. Czyli „depend on” tłumaczymy jako „zależeć od”. Innym przykładem może być słowo „interested” (zainteresowany), które należy połączyć z przyimkiem „in”. Na przykład „I’m interested in English” (Interesuje mnie język angielski). Jedynym sposobem na prawidłowe opanowanie tego zagadnienia jest tworzenie list z całymi wyrażeniami oraz przykładami ich użycia w zdaniu. Uczenie się pojedynczych słów może być w tym przypadku zgubne i może nas doprowadzić do popełniania większej ilości błędów.
Bezpośrednie tłumaczenie z języka ojczystego również może prowadzić to błędów językowych. Najlepszym przykładem jest tutaj podawanie wieku. Tłumacząc z języka polskiego chciałoby się powiedzieć „I have 40 years old” (czasownik „have” oznacza mieć). Jest to jednak zdanie niepoprawne. W tej sytuacji poprawnym zdaniem będzie „I am 40 years old” – „Mam 40 lat” (używamy tutaj czasownika „to be”, który na język polski tłumaczy się jako „być”). Jest to najbardziej skrajny przykład tłumaczenia bezpośredniego. Ponownie jedynym rozwiązaniem wydaje się być nauka całych wyrażeń lub zdań w języku docelowym.
Popełnianie błędów językowych to naturalny etap w procesie nauki każdego języka. Należy być ich świadomym i dążyć do ich eliminacji. Regularna praktyka oraz otaczanie się językiem angielskim na co dzień pozwoli na ich ostateczną eliminację i osiągnięcie płynności oraz poprawności językowej.
Źródła:
https://syllabus.com.pl/najczestsze-bledy-w-angielskim-i-jak-ich-unikac/
https://angielskiwpracy.com.pl/najczestsze-bledy-jezykowe-w-jezyku-angielskim-jak-ich-unikac/
